A A A

Prawa i obowiązki ucznia z dysleksją

 

Zgodnie z obowiązującymi rozporządzeniami uczeń z dysleksją ma prawo do:

- wczesnej diagnozy

- wczesnej, specjalistycznej interwencji (udział w zajęciach terapii pedagogicznej, ćwiczeniach korekcyjno- kompensacyjnych),

- dostosowania wymagań szkolnych i sposobu oceniania do możliwości ucznia

- zwolnienia ucznia z nauki drugiego języka obcego, w przypadku ucznia ze stwierdzona głęboką dysleksją (należy dostarczyć do szkoły pisemny wniosek rodzica i opinię wydaną przez poradnię)

- wyrównywania szans podczas egzaminów (sprawdzianu po szkole podstawowej, egzamin gimnazjalny i maturalny).

 

 

Indywidualizacja oraz dostosowanie wymagań wobec ucznia z dysleksją możliwe jest dzięki znajomości poziomu rozwoju funkcji percepcyjno – motorycznych niezbędnych w procesie nauki czytania i pisania oraz konkretnych trudności z jakimi dany uczeń się boryka.

Uczniowie z dysleksją mają problemy przede wszystkim na języku polskim i językach obcych i o tym w środowisku nauczycieli mówi się dużo. Specyficzne trudności z matematyki też są już coraz częściej rozpoznawane. Zapomina się jednak o tym, że uczeń musi uczęszczać także na inne lekcje, gdzie czeka na niego wiele przeszkód trudnych do pokonania, a wynikających z zaburzonej percepcji wzrokowej, orientacji przestrzennej, percepcji słuchowej czy sprawności manualnej.

Ważnym elementem w pracy z uczniami o specyficznych trudnościach w nauce czytania i pisania jest uświadomienie nauczycielom i rodzicom, że dzieci te są często osobami nie wyróżniającymi się w tłumie lub też osobami zagubionymi wśród innych. Dzięki wysokiemu poziomowi rozwoju intelektualnego rekompensują one sobie braki i niedociągnięcia w wielu sytuacjach. Ich problemy szkolne są jednak widoczne w wielu dziedzinach.

 



Należy jednak pamiętać, że uczeń z dysleksją to uczeń, który pomimo systematycznej pracy wciąż napotyka na trudności podczas nauki szkolnej, uczeń, który ma swoje prawa ale ma również obowiązki. Jego obowiązkiem jest podjęcie pracy samokształceniowej w domu, która powinna być ukierunkowana przez pedagoga, terapeutę czy nauczyciela. Praca związana z korygowaniem i wyrównywaniem konkretnych braków ujawniających się w nauce różnych przedmiotów.

Bardzo dobrym rozwiązaniem tego problemu jest zredagowanie przez nauczycieli uczących uczniów z dysleksją „kontraktu”, o którym wspomina prof. M.Bogdanowicz w „Dekalogu dla nauczycieli”. W kontrakcie zawarte powinny być reguły współpracy między nauczycielem, rodzicem i uczniem, który ucznia uczyni odpowiedzialnym za pracę nad sobą, rodziców za pomaganie uczniowi, a nauczyciela za bycie ich doradcą.   

Opracowany przez nauczycieli kontrakt powinien zawierać prawa oraz obowiązki uczniów z dysleksją związane z indywidualnymi wymaganiami i oceną dostosowaną do trudności ucznia. Prawa nabywa uczeń wówczas, gdy spełnia określone w kontrakcie obowiązki. O kontrakcie – zarówno przywilejach jak i obowiązkach powinni wiedzieć wszyscy uczniowie, rodzice i nauczyciele uczący w klasie, ponieważ pozwoli to na uniknięcie niedomówień w sytuacjach odmiennego oceniania ucznia z dysleksją  i egzekwowania wykonania zaleconej pracy. Wszystkie strony zawierające układ uczeń – rodzic – nauczyciel podpisują zobowiązanie przestrzegania warunków kontraktu.

Oprócz umowy na płaszczyźnie uczeń – rodzic – nauczyciel musimy zwrócić szczególną uwagę na ścisłą współpracę pomiędzy tymi trzema grupami. Ujednolicenie pracy ucznia w szkole i w domu, opracowanie planu działania naprawczego gwarantuje szybszy i bardziej widoczny efekt. A i dla nauczyciela  łatwiejszym zadaniem będzie ukierunkowanie pracy ucznia, który w domu solidnie wykona wszelkie powierzone mu zadania pod kierunkiem rodzica